उसलाई शरीर बेच्नुभन्दा राज्यको भर पर्नु धेरै राम्रो लाग्यो। अहिलेसम्म कल्लुले आफूलाई राज्यबाट अलग गरेर बसेको रहेछ। एक्लै संसार बोक्ने दुस्साहस गरेको रहेछ। अदालत सम्झिँदा मन्दिर पनि सम्झियो कल्लुले। हलुको चरो जस्तो बनेर भन्यो, “बात ठीक छै। वहाइ कर पर्ते।”
Published originally on साहित्यपोस्ट
रोहनको पढाउने शैली, कक्षामा गर्ने व्यवहार र व्यक्तित्व गजबको थियो। म मात्र होइन, इन्स्टिच्युटका धेरैजसो केटीहरू “रोहन सरले नै पढाउनुपर्छ” भन्थे। कहिलेकाहीँ उनको अनुपस्थितिमा अर्को सर आउँथे, तर न पढाएको बुझिन्थ्यो, न मन लाग्थ्यो। रोहन सर आउँदा कक्षा सकिएको पत्तै हुँदैनथ्यो। ...
नियमित अध्ययन र प्रभावकारी पुनरावृत्तिको विकल्प अन्तिम रातको जाग्राम हुन सक्दैन; परीक्षाको सफलताको आधार दैनिक अभ्यास, समय व्यवस्थापन र पर्याप्त निद्रा हो । ...
Real-time headlines from trusted sources. Get the app now — stay updated, inspired, and ahead with breaking news!
