नवलपरासीबाट काठमाडौं आउँदा रोहितकुमार पौडेलसँग एउटा सपना थियो- नेपाली राष्ट्रिय क्रिकेट टोलीबाट खेल्ने। उमेरले उनी भर्खर ११ वर्षका थिए। क्रिकेट खेल्ने अवसर खोज्दै राजधानी आएका ती किशोरलाई त्यतिबेला सायदै थाहा थियो, एक दिन उनी नेपाली राष्ट्रिय टोलीको नेतृत्व गर्नेछन् र विश्व क्रिकेटको अभिलेखमा आफ्नो नाम लेखाउनेछन्। तर उनको यात्रा कल्पनामा सीमित रहेन। उमेर समूहको क्रिकेटमा देखिएको प्रतिभा, घरेलु प्रतियोगितामा गरेको प्रदर्शन र अन्तर्राष्ट्रिय मैदानमा देखाएको धैर्यले उनलाई राष्ट्रिय टोलीसम्म पुर्यायो। १५ वर्ष ३३५ दिनको उमेरमा एकदिवसीय अन्तर्राष्ट्रिय क्रिकेटमा पदार्पण गर्दा उनी विश्वकै चौथो कान्छा खेलाडी बने। त्यसको केही महिनापछि १६ वर्ष १४६ दिनमा संयुक्त अरब इमिरेट्सविरुद्ध अर्धशतक बनाएर पुरुष अन्तर्राष्ट्रिय क्रिकेटकै कान्छो अर्धशतकधारीको कीर्तिमान राखे। किशोर खेलाडीका रूपमा सुरु भएको उनको अन्तर्राष्ट्रिय यात्रा केही वर्षमै राष्ट्रिय टोलीको नेतृत्वसम्म पुग्यो। सन् २०२२ नोभेम्बरमा २० वर्षको उमेरमा कप्तान नियुक्त भएका रोहितले नेपाली क्रिकेटका केही ऐतिहासिक उपलब्धिको नेतृत्व गरे। विश्वकप छनोट, पहिलो एसिया कप सहभागिता, ट्वान्टी-२० विश्वकप र टेस्ट राष्ट्र वेस्ट इन्डिजविरुद्धको ऐतिहासिक शृङ्खला जित उनको कप्तानी यात्राका महत्त्वपूर्ण अध्याय बने। तर खेलकुदमा उपलब्धि स्थायी हुँदैनन्। नेतृत्वको जिम्मेवारी पनि सधैँ एउटै व्यक्तिसँग रहँदैन। सन् २०२६ मा राष्ट्रिय टोलीको ट्वान्टी-२० र एकदिवसीय कप्तानीबाट अलग भएपछि रोहितको करिअर अर्को मोडमा पुगेको छ। अहिले उनी राष्ट्रिय टोलीमा ब्याटरका रूपमा आफ्नो स्थान बलियो बनाउने र नेपाल प्रिमियर लिगमा लुम्बिनी लायन्सको कप्तानी गर्ने दोहोरो भूमिकामा छन्। रोहितको कथा त्यसैले केवल प्रतिभाशाली खेलाडीको सफलताको कथा होइन। यो नेपाली क्रिकेटको पुस्तान्तरण, नेतृत्वको जिम्मेवारी, अन्तर्राष्ट्रिय पहिचान र परिवर्तनसँगै आफूलाई पुनः प्रमाणित गर्नुपर्ने खेलाडीको यात्रासमेत हो। बाल्यकालदेखि क्रिकेट सपना रोहितकुमार पौडेलको जन्म २००२ सेप्टेम्बर २ मा नवलपरासीमा भएको हो। बाल्यकालमा दाजु र वरपरका मानिसले टेनिस बलबाट क्रिकेट खेलेको देख्दा उनी पनि यस खेलतर्फ आकर्षित भए। अन्य खेलमा समेत रुचि राख्ने रोहितलाई क्रिकेटले भने विशेष रूपमा तान्यो। सन् २०१४ मा बङ्गलादेशमा भएको ट्वान्टी-२० विश्वकपमा नेपालले खेलेको देखेपछि राष्ट्रिय टोलीबाट खेल्ने उनको चाहना अझ बलियो बन्यो। त्यसबेला नेपालले पहिलोपटक ट्वान्टी-२० विश्वकप खेलेको थियो। राष्ट्रिय टोलीका खेलाडीले अन्तर्राष्ट्रिय मैदानमा गरेको प्रदर्शनले उनलाई पनि त्यही जर्सी लगाउने सपना देखायो। त्यसपछि क्रिकेटलाई गम्भीर रूपमा अघि बढाउने सोचसहित उनी काठमाडौं आए। नयाँ ठाउँमा प्रशिक्षण, क्लब क्रिकेटमा अवसर र प्रतिस्पर्धात्मक वातावरणमा आफ्नो क्षमता देखाउनु उनको प्राथमिकता बन्यो। भैरहवास्थित पश्चिमाञ्चल क्रिकेट एकेडेमीमा प्रशिक्षण लिने क्रममा प्रशिक्षक जगत् क्षेत्रीले उनलाई मार्गदर्शन गरेका थिए। क्लब क्रिकेटमा गरेको प्रदर्शनले उमेर समूहको राष्ट्रिय टोलीसम्म पुग्ने बाटो खोल्यो। त्यो यात्रा सहज थिएन। उमेर समूहमा स्थान बनाउन प्रतिस्पर्धा थियो। घरेलु प्रतियोगितामा राम्रो प्रदर्शन नगरे राष्ट्रिय टोलीको ढोका खुल्दैनथ्यो। सन् २०१६ मा श्रीलङ्कामा भएको एसीसी यू-१९ एसिया कप उनको क्षमताको प्रारम्भिक परिचय बन्यो। भारतविरुद्धको खेलमा नेपाल एक समय ८६ रनमा ६ विकेट गुमाएर कठिन अवस्थामा थियो। आठौँ नम्बरमा ब्याटिङ गर्न आएका रोहितले अविजित ६८ रन बनाए। उनले ९८ बल सामना गर्दै तीन चौका र दुई छक्का प्रहार गरे। नेपाल खेलमा पराजित भए पनि बलियो भारतीय टोलीविरुद्धको उनको इनिङले ध्यान खिच्यो। उक्त प्रदर्शनले उनलाई घरेलु फ्रेन्चाइज क्रिकेटमा अवसर दिलायो। सुरुमा धनगढी प्रिमियर लिगमा अपेक्षाअनुसार खेल्न नसके पनि भैरहवा ग्लाडियटर्सबाट एभरेस्ट प्रिमियर लिग खेल्दा उनले प्रभावशाली प्रदर्शन गरे। प्रतियोगितामा देखाएको क्षमताले उनलाई राष्ट्रिय टोलीको प्रशिक्षण शिविरसम्म पुर्यायो। विश्व क्रिकेटमा किशोरको कीर्तिमान सन् २०१८ अगस्ट ३ मा नेदरल्यान्ड्सविरुद्ध एकदिवसीय अन्तर्राष्ट्रिय क्रिकेटमा पदार्पण गर्दा रोहितको उमेर १५ वर्ष ३३५ दिन थियो। उनी एकदिवसीय क्रिकेटमा पदार्पण गर्ने विश्वकै चौथो कान्छा खेलाडी बने। नेपाली क्रिकेटका लागि यो असाधारण उपलब्धि थियो। तर उनको अन्तर्राष्ट्रिय पहिचान त्यतिमै सीमित रहेन। सन् २०१९ जनवरी २६ मा संयुक्त अरब इमिरेट्सविरुद्धको दोस्रो एकदिवसीय खेलमा उनले ५८ बलमा ५५ रन बनाए। १६ वर्ष १४६ दिनको उमेरमा बनाएको उक्त अर्धशतकले पुरुष अन्तर्राष्ट्रिय क्रिकेटमा सबैभन्दा कम उमेरमा अर्धशतक बनाउने खेलाडीको कीर्तिमान दिलायो। यसअघि सचिन तेन्दुलकर र शाहिद अफ्रिदीजस्ता विश्वप्रसिद्ध खेलाडीको नामसँग जोडिएको उमेरसम्बन्धी उपलब्धिमा रोहितले आफ्नो नाम लेखाए। अन्तर्राष्ट्रिय क्रिकेट परिषद्ले पनि उनको उपलब्धिलाई विशेष रूपमा अभिलेख गरेको छ। किशोर उमेरमै प्राप्त यस्तो सफलताले स्वाभाविक रूपमा अपेक्षा बढाउँछ। तर उमेर समूहको क्रिकेटमा चम्कनु र राष्ट्रिय टोलीमा लामो समय टिक्नु फरक चुनौती हुन्। विपक्षी बलरले खेलाडीको कमजोरी अध्ययन गर्छन्, रणनीति बदल्छन् र प्रत्येक खेलमा नयाँ परीक्षा लिन्छन्। रोहितले पनि यही प्रक्रियाबाट आफ्नो खेललाई परिष्कृत गर्दै लगे। उनको ब्याटिङ शैलीमा धैर्य र परिस्थिति बुझेर खेल्ने क्षमता महत्त्वपूर्ण पक्ष बने। आवश्यक पर्दा इनिङ सम्हाल्ने र अवसर पाउँदा आक्रामक खेल्ने शैलीले उनलाई नेपालको ब्याटिङ संरचनामा उपयोगी बनायो। बीस वर्षमै राष्ट्रिय टोलीको कप्तान सन् २०२२ नोभेम्बर ११ मा नेपाल क्रिकेट संघले रोहितलाई राष्ट्रिय टोलीको कप्तान नियुक्त गर्यो। उनी त्यतिबेला २० वर्षका थिए। उनीभन्दा अनुभवी खेलाडी टोलीमा हुँदाहुँदै युवा खेलाडीलाई नेतृत्वको जिम्मेवारी दिनु नेपाली क्रिकेटका लागि महत्त्वपूर्ण निर्णय थियो। कप्तान बन्नुअघि उनले उमेर समूहको टोलीको नेतृत्व गरिसकेका थिए। राष्ट्रिय टोलीमा पनि नेतृत्वको अनुभव लिइसकेका थिए। तर राष्ट्रिय टोलीको कप्तानी फरक प्रकृतिको जिम्मेवारी हो। खेलको रणनीति बनाउने मात्र होइन, टोलीभित्रको मनोबल कायम राख्ने, खेलाडीको भूमिकालाई स्पष्ट बनाउने र परिणामको दबाब सामना गर्ने दायित्व कप्तानसँग हुन्छ। रोहितले नेतृत्व सम्हाल्दा नेपाल एकदिवसीय विश्वकप लिग-२ को कठिन अवस्थामा थियो। विश्वकप छनोटमा पुग्न बाँकी खेलमा उत्कृष्ट नतिजा आवश्यक थियो। रोहितले नेतृत्व सम्हाल्दा नेपाल एकदिवसीय विश्वकप लिग-२ को कठिन अवस्थामा थियो। विश्वकप छनोटमा पुग्न बाँकी खेलमा उत्कृष्ट नतिजा आवश्यक थियो। त्यसबेला मुख्य प्रशिक्षक मोन्टी देसाईको आगमनपछि टोलीको प्रदर्शनमा सुधार देखियो। नेपालले लिग-२ को अन्तिम १२ खेलमध्ये ११ खेल जित्यो र सन् २०२३ को विश्वकप छनोटमा स्थान बनायो। त्यो सफलता नेपाली क्रिकेटको एउटा महत्त्वपूर्ण मोड थियो। अंकतालिकामा कठिन अवस्थामा रहेको टोलीले घरेलु मैदानमा लगातार जित निकाल्दै विश्वकप छनोटको ढोका खोल्यो। खेलाडीहरूको आत्मविश्वास, समर्थकको साथ र टोलीभित्रको समन्वयले त्यस अभियानलाई सफल बनायो। कप्तानका रूपमा रोहितले उक्त अभियानमा महत्त्वपूर्ण भूमिका निर्वाह गरे। उनी आफैँ पनि ब्याटिङमा टोलीका भरपर्दा खेलाडीका रूपमा स्थापित हुँदै थिए। उनको नेतृत्वमा नेपालले कठिन अवस्थाबाट फर्केर नतिजा निकाल्न सक्ने क्षमता देखायो। एसिया कपदेखि विश्वकपसम्म सन् २०२३ नेपाली क्रिकेटका लागि अर्को ऐतिहासिक वर्ष बन्यो। रोहितको कप्तानीमा नेपाल पहिलोपटक एसिया कपमा छनोट भयो। समूह चरणमा नेपालले भारत र पाकिस्तानजस्ता विश्व क्रिकेटका शक्तिशाली टोलीसँग प्रतिस्पर्धा गर्ने अवसर पायो। भारत र पाकिस्तानविरुद्धको खेलमा नेपालले जित निकाल्न सकेन। तर विश्वस्तरीय खेलाडीहरूसँग प्रतिस्पर्धा गर्नु नेपाली खेलाडीका लागि अनुभवको ठूलो अवसर थियो। नेपालले आफ्नो बलिङ, ब्याटिङ र फिल्डिङमा कहाँ सुधार आवश्यक छ भन्ने बुझ्ने मौका पायो। एसिया कपमा सहभागिताले नेपाली क्रिकेटलाई अन्तर्राष्ट्रिय दर्शकमाझ पनि पुर्यायो। त्यसपछि नेपालले सन् २०२४ को ट्वान्टी-२० विश्वकपमा सहभागिता जनायो। सन् २०१४ पछि विश्वकपमा नेपालको यो दोस्रो सहभागिता थियो। रोहितले टोलीको नेतृत्व गर्दै विश्व क्रिकेटको ठूलो मञ्चमा नेपाली खेलाडीलाई उतारे। नेपाली क्रिकेटका लागि यो नतिजा केवल एउटा शृङ्खला जित थिएन, अन्तर्राष्ट्रिय स्तरमा प्रतिस्पर्धा गर्न सक्ने क्षमताको प्रमाण पनि थियो। समूह चरणमा दक्षिण अफ्रिकाविरुद्ध नेपाल अन्तिम बलसम्म प्रतिस्पर्धामा रह्यो। जित नजिक पुगेको नेपालले अन्तिम समयमा खेल गुमायो। नतिजा अनुकूल नभए पनि दक्षिण अफ्रिकाजस्तो बलियो टोलीलाई दबाबमा राख्न सक्नु नेपाली क्रिकेटको प्रतिस्पर्धात्मक क्षमताको संकेत थियो। नेपालले सन् २०२६ को ट्वान्टी-२० विश्वकपमा पनि स्थान बनायो। लगातार दुई संस्करणमा विश्वकप पुग्नु नेपाली क्रिकेटको महत्त्वपूर्ण उपलब्धि हो। यसअघि सन् २०२४ को विश्वकप छनोटमा पनि रोहितले कप्तानका रूपमा भूमिका खेलेका थिए। सन् २०२६ को विश्वकपको तयारी र छनोट यात्रामा उनको योगदानलाई पनि यसै सन्दर्भमा मूल्याङ्कन गर्नुपर्छ। रोहितको कप्तानीमा अर्को ऐतिहासिक उपलब्धि सन् २०२५ मा प्राप्त भयो। संयुक्त अरब इमिरेट्सको शारजाहमा नेपालले वेस्ट इन्डिजविरुद्ध तीन खेलको ट्वान्टी-२० अन्तर्राष्ट्रिय शृङ्खला २-१ ले जित्यो। टेस्ट राष्ट्रविरुद्ध नेपालले जितेको यो पहिलो द्विपक्षीय शृङ्खला थियो। नेपाली क्रिकेटका लागि यो नतिजा केवल एउटा शृङ्खला जित थिएन, अन्तर्राष्ट्रिय स्तरमा प्रतिस्पर्धा गर्न सक्ने क्षमताको प्रमाण पनि थियो। कप्तानीको तथ्यांक र व्यक्तिगत प्रदर्शन रोहितको नेतृत्वलाई उपलब्धि र तथ्यांक दुवै आधारमा मूल्याङ्कन गर्न सकिन्छ। सन् २०२६ अगस्टमा प्रकाशित विवरणअनुसार उनले नेपालका लागि ६३ एकदिवसीय र ५९ ट्वान्टी-२० अन्तर्राष्ट्रिय खेलमा कप्तानी गरेका थिए। उनको नेतृत्वमा नेपालले एकदिवसीयमा ३१ र ट्वान्टी-२० मा ३३ खेल जितेको थियो। यस आधारमा उनी नेपाली राष्ट्रिय टोलीका सबैभन्दा लामो समय कप्तानी गर्ने खेलाडी बने। कप्तानीको जिम्मेवारी सम्हालिरहँदा उनले ब्याटरका रूपमा पनि आफ्नो भूमिका कायम राखे। अन्तर्राष्ट्रिय क्रिकेट परिषद्को तथ्यांकअनुसार सन् २०२६ अक्टोबरसम्म उनले ९३ एकदिवसीय खेलमा २ हजार ६१३ रन बनाएका छन्। उनको औसत ३१.८७ छ। यस प्रारूपमा तीन शतक र १४ अर्धशतक बनाएका छन्। ट्वान्टी-२० अन्तर्राष्ट्रियमा ८६ खेलबाट १ हजार ८७८ रन बनाएका छन्। यी तथ्यांकले रोहितलाई नेपाली ब्याटिङको नियमित र महत्त्वपूर्ण सदस्यका रूपमा देखाउँछन्। तर कप्तानीको समयमा व्यक्तिगत प्रदर्शनमाथि अपेक्षा पनि बढेको थियो। राष्ट्रिय टोलीको नेतृत्व गर्दा खेलाडीले आफ्नो ब्याटिङमा मात्र ध्यान दिन पाउँदैन। टोलीको आवश्यकता, खेलको अवस्था र रणनीतिक निर्णयसँगै व्यक्तिगत खेललाई अघि बढाउनुपर्ने हुन्छ। रोहितको करिअरमा यो सन्तुलन कति सफल रह्यो भन्ने प्रश्नको उत्तर तथ्यांकको तुलनात्मक अध्ययनबाट खोज्नुपर्छ। कप्तानीअघि र कप्तानी अवधिको औसत, स्ट्राइक रेट, ब्याटिङ क्रम र विपक्षी टोलीको स्तरलाई अलग-अलग हेर्नु आवश्यक हुन्छ। केवल केही खराब खेलका आधारमा खेलाडीको समग्र योगदानको निष्कर्ष निकाल्न मिल्दैन। नेतृत्व परिवर्तन : करिअरको नयाँ मोड नेपाली क्रिकेटमा सन् २०२६ नेतृत्व परिवर्तनको वर्ष बन्यो। अप्रिलमा नेपाल क्रिकेट संघले ट्वान्टी-२० अन्तर्राष्ट्रिय टोलीको कप्तानी दीपेन्द्रसिंह ऐरीलाई दियो। रोहितले त्यसपछि एकदिवसीय टोलीको नेतृत्व भने जारी राखेका थिए। अगस्टमा संघले एकदिवसीय टोलीको कप्तानी पनि सन्दीप लामिछानेलाई दिने निर्णय गर्यो। यससँगै रोहित राष्ट्रिय टोलीको दुवै प्रारूपको कप्तानीबाट बाहिरिए। रोहितले राष्ट्रिय टोलीमा ब्याटरका रूपमा आफ्नो स्थान कायम राख्नुपर्नेछ। उनको अनुभव नयाँ कप्तानका लागि पनि उपयोगी हुन सक्छ। कप्तानी परिवर्तनको आधिकारिक कारणबारे संघले विस्तृत व्याख्या सार्वजनिक गरेको थिएन। त्यसैले यसलाई कुनै एक खेलको नतिजा वा व्यक्तिगत प्रदर्शनसँग मात्र जोडेर निष्कर्ष निकाल्नु उचित हुँदैन। नेपाल क्रिकेट संघको निर्णय र त्यसको पृष्ठभूमिबारे सार्वजनिक रूपमा उपलब्ध विवरणलाई आधार बनाएर मात्र विश्लेषण गर्नुपर्छ। रोहितको कप्तानी परिवर्तनलाई नेपाली क्रिकेटको पुस्तान्तरणका रूपमा पनि हेर्न सकिन्छ। सन्दीप लामिछाने र दीपेन्द्रसिंह ऐरी दुवै अन्तर्राष्ट्रिय अनुभव भएका खेलाडी हुन्। उनीहरूलाई फरक प्रारूपको नेतृत्व दिँदा टोलीको रणनीति र खेलाडी व्यवस्थापनमा नयाँ अभ्यास सुरु भएको छ। तर कप्तानीबाट बाहिरिनु खेलाडीको योगदान समाप्त हुनु होइन। रोहितले राष्ट्रिय टोलीमा ब्याटरका रूपमा आफ्नो स्थान कायम राख्नुपर्नेछ। उनको अनुभव नयाँ कप्तानका लागि पनि उपयोगी हुन सक्छ। नेतृत्वको जिम्मेवारीबाट मुक्त हुँदा व्यक्तिगत खेलमा थप ध्यान दिन सक्ने अवसरसमेत प्राप्त हुन सक्छ। एनपीएलमा लुम्बिनीको नेतृत्व राष्ट्रिय टोलीको कप्तानीबाट अलग भए पनि रोहित नेतृत्वको भूमिकाबाट टाढा छैनन्। सन् २०२६ को नेपाल प्रिमियर लिगमा उनी साविक विजेता लुम्बिनी लायन्सका कप्तान छन्। टोलीले अघिल्लो संस्करणको उपाधि जितेको मुख्य खेलाडी समूहलाई निरन्तरता दिँदै रोहितलाई कप्तानीमा कायम राखेको छ। एनपीएलले नेपाली खेलाडीलाई अन्तर्राष्ट्रिय खेलाडीहरूसँग एउटै टोलीमा खेलेर अनुभव लिने अवसर दिएको छ। विदेशी खेलाडीको उपस्थिति, फरक खेलशैली र व्यावसायिक प्रतियोगिताको वातावरणले घरेलु खेलाडीको क्षमता परीक्षण गर्छ। कप्तानका रूपमा रोहितले नेपाली र विदेशी खेलाडीबीच समन्वय कायम गर्ने जिम्मेवारी पाएका छन्। राष्ट्रिय टोलीको कप्तानले देशको प्रतिनिधित्व गर्ने दबाब बोक्छ भने फ्रेन्चाइज टोलीको नेतृत्वमा सीमित प्रतियोगिता, खेलाडी संयोजन र उपाधिको लक्ष्य प्रमुख हुन्छ। नोभेम्बर ३ मा पोखरा एभेन्जर्सविरुद्ध उनले ३२ बलमा अविजित ४७ रन बनाए। लुम्बिनीले उक्त खेल आठ विकेटले जित्यो। नोभेम्बर ५ मा जनकपुर बोल्ट्सविरुद्ध ३८ रन बनाउँदै उनले टोलीलाई १६ रनको जित दिलाउन योगदान गरे। नोभेम्बर ६ सम्मको उपलब्ध प्रतियोगिता विवरणअनुसार लुम्बिनीले खेलेका चार खेलमध्ये तीनमा जित निकालेको थियो। टोली अंकतालिकाको शीर्ष स्थानमा थियो। एनपीएलको उपाधि रक्षा गर्ने लक्ष्यसहित मैदानमा उत्रिएको लुम्बिनीका लागि रोहितको ब्याटिङ र नेतृत्व दुवै महत्त्वपूर्ण हुनेछन्। राष्ट्रिय टोली र फ्रेन्चाइज टोलीको कप्तानीबीच फरक हुन्छ। राष्ट्रिय टोलीको कप्तानले देशको प्रतिनिधित्व गर्ने दबाब बोक्छ भने फ्रेन्चाइज टोलीको नेतृत्वमा सीमित प्रतियोगिता, खेलाडी संयोजन र उपाधिको लक्ष्य प्रमुख हुन्छ। तर दुवैमा खेलाडीको मनोबल, रणनीति र दबाबमा निर्णय गर्ने क्षमता आवश्यक हुन्छ। लुम्बिनीको कप्तानी रोहितका लागि आफ्नो नेतृत्व क्षमता निरन्तर देखाउने अवसर हो। नयाँ पुस्ताका लागि प्रेरणा, तर चुनौती पनि रोहितको करिअरले नेपाली क्रिकेटमा प्रतिभा पहिचान र अवसरको महत्त्व देखाउँछ। नवलपरासीबाट काठमाडौं आएर प्रशिक्षण लिएका किशोरले उमेर समूहको क्रिकेट हुँदै राष्ट्रिय टोलीसम्मको यात्रा तय गरे। अन्तर्राष्ट्रिय कीर्तिमान बनाए, राष्ट्रिय टोलीको कप्तानी गरे र नेपाललाई ऐतिहासिक प्रतियोगितामा नेतृत्व गरे। तर उनको यात्रालाई केवल सफलताको सूचीमा सीमित गर्नु हुँदैन। खेलाडीको विकास निरन्तर अभ्यास, प्रशिक्षण, प्रतिस्पर्धा र आलोचनाबाट हुन्छ। अन्तर्राष्ट्रिय क्रिकेटमा लामो समय टिक्न प्राविधिक क्षमतासँगै मानसिक तयारी र शारीरिक तन्दुरुस्ती पनि आवश्यक हुन्छ। रोहितको अनुभवले नेपाली क्रिकेट प्रशासनलाई यस विषयमा सिक्ने अवसर दिएको छ। रोहितका लागि अबको चुनौती राष्ट्रिय टोलीमा आफ्नो ब्याटिङलाई थप प्रभावकारी बनाउनु हो। नयाँ कप्तानको नेतृत्वमा टोलीसँग सहकार्य गर्दै आफ्नो अनुभव उपयोग गर्नु पनि उत्तिकै महत्त्वपूर्ण हुनेछ। नेपाली क्रिकेटमा नयाँ पुस्ताका खेलाडी आइरहेका छन्। उनीहरूलाई प्रतिस्पर्धी वातावरणमा अघि बढाउन अनुभवी खेलाडीको भूमिका आवश्यक हुन्छ। उनको कप्तानी परिवर्तनले एउटा प्रश्न पनि छाडेको छ- नेपाली क्रिकेटले युवा खेलाडीलाई नेतृत्वमा पुर्याएपछि उनीहरूको विकासलाई दीर्घकालीन रूपमा कसरी व्यवस्थापन गर्छ? कप्तानी दिनु र त्यसलाई सफल बनाउन आवश्यक संरचना, प्रशिक्षण, खेलाडी व्यवस्थापन र संस्थागत सहयोग उपलब्ध गराउनु फरक कुरा हुन्। रोहितको अनुभवले नेपाली क्रिकेट प्रशासनलाई यस विषयमा सिक्ने अवसर दिएको छ। नेतृत्वभन्दा परको पहिचान रोहितको अन्तर्राष्ट्रिय यात्रा अझै जारी छ। उनले किशोर उमेरमै बनाएको कीर्तिमान, राष्ट्रिय टोलीको कप्तानीमा प्राप्त उपलब्धि र अन्तर्राष्ट्रिय प्रतियोगिताको अनुभवलाई आगामी करिअरको आधार बनाउन सक्छन्। तर अब उनको पहिचान केवल पूर्वकप्तानका रूपमा सीमित रहनु हुँदैन। कप्तानीबाट बाहिरिएपछि पनि खेलाडीको वास्तविक मूल्य उसको प्रदर्शन, निरन्तरता र टोलीमा पुर्याएको योगदानले निर्धारण गर्छ। रोहितले आगामी दिनमा ब्याटरका रूपमा कस्तो प्रदर्शन गर्छन्, नयाँ नेतृत्वसँग कसरी सहकार्य गर्छन् र अन्तर्राष्ट्रिय स्तरमा नेपालको प्रतिस्पर्धात्मक क्षमता बढाउन कस्तो योगदान दिन्छन् भन्ने कुराले उनको करिअरको अर्को अध्याय लेख्नेछ। नवलपरासीबाट क्रिकेटको सपना बोकेर काठमाडौं आएका रोहितले नेपाली क्रिकेटलाई धेरै महत्त्वपूर्ण क्षण दिएका छन्। अब उनको अगाडिको चुनौती ती उपलब्धिलाई विगतको स्मृतिमा सीमित नराखी आफ्नो खेलबाट नयाँ उचाइ थप्नु हो। कप्तानी एउटा अध्याय थियो; खेलाडीका रूपमा उनको यात्रा अझै बाँकी छ। (तस्बिरहरूः विभिन्न समयमा भएका अभ्यास र खेलका अवसरमा रोहित पौडेलको सहभागिता। तस्बिरः नेपाल क्रिकेट एसोसिएसन, नेपाल प्रिमियर लिग र पौडेलको फेसबुकबाट)
रोहित पौडेल: नेतृत्वको नयाँ मोड
Read Complete Original Article
Published originally on नेपालन्युज
