कविता : शासनको शोषण

तिम्रो शासनको न अर्थ छन त्यो शासन नै होशासनको नाममा शोषण गरेरव्यर्थ समय किन खेर फालेकोभुलमा नपर्नु सानको शासनमातिमीले गरेको मात्र कुशासन होयदि तिमीले चलाएको सुशासन हो भनेत्यो अपमान र आलोचना मुक्त हुन्छ । बोलीमा प्रतिबन्धव्यवहार खुला कसरी होला र !तन असुहाउँदोतन ढाक्ने पहिरन पुरानोअर्धानो हुन सक्छशासनको नाममा तिमीले लगाएकोबचनको धार जस्तोक्रीज बसेको नहुन सक्छत्यसैलेतिम्रो नजरमा म कुरुप होला ! हिजो शासनको बोल्न प्रतिबन्ध थियोत्यही शासनको विरुद्ध उभिएरबोल्न पाउने शासन ल्याएको होतिम्रो आदर्शको शासन होइनयथार्थको शासनकोहिमायती हुँ, पक्षपाती हुँत्यसैले तिम्रो सुन्दर शासनमलाई कुरुप लाग्छकिनकि, त्यहाँ यथार्थ होइनअन्याय छ, अत्याचार छर, सँगै घोर अपमान पनि । तनले को राम्रो हुन्छ ?हुन्छ त निश्चल मनले हुन्छतिमीलाई रामो पहिरन किनिश्कलंक पहिचान चाहिएकोपहिरन हो भने उद्योगमा जाउछानीछानी बेर, थरिथरी लपेटतर, पहिचान चाहिएको हो भनेतिम्रो सुन्दर पहिरनमेरा लागि क्षणिक होसुन्दरको सान लगाएरअपमान गर्दै किन्तु नधपेट । एउटा अभेद्य सवालदेखाउनका लागि लाउनेप्रिय हुनका लागि बोल्नेयी दुबै कुरा निमषका हुन्देखिनका लागि उभिने होधरातलमा उभिएर बोल्ने होमेरो धरातल त्यही होसदैव म शासनको पक्षमा छुवचनले अर्जाप्ने धृष्टता नगर्नुधार मेटिएको अर्धानो लुगासाझा पहुँचको पहिरन होयथार्थमा मेरो पहिचान हो । -धुलाबारी, झापा